خانه برند

مرکز تخصصی ثبت علامت تجاری و خرید و فروش برند

مهندس محمود خلیلی بنیان‌گذار صنعت گاز مایع در ایران و بنیان‌گذار برند تجاری بوتان در سال ۱۲۸۴ خورشیدی در تهران متولد شد، وی در ابتدا معلم بود و پس از شغل معلمی با ایجاد کارگاه تعمیر ماشین‌آلات در خیابان چراغ گاز تهران وارد عرصه صنعت شد. او در سال ۱۳۱۷ به ریاست اداره برق تهران منصوب شد و در همین دوران اولین کارخانه برق دولتی را ایجاد و راه‌اندازی کرد. مهندس خلیلی در سال ۱۳۲۹ در سفری به استان خوزستان متوجه شد که یکی از فرآورده‌های پر ارزش نفت یعنی گاز مایع، بدون استفاده سوزانده می‌شود.

ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۳۳۰ فرصت مناسبی پدید آورد که وی به آرزوی چند ساله خود جامه عمل بپوشاند. مهندس خلیلی در سال ۱۳۳۰ به همراه فرزندش مهندس محسن خلیلی که به تازگی از دانشکده فنی دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده بود به آمریکا و اروپا سفر کرد و با تحولات صنعت گاز مایع آشنا شد و مقدمات تأسیس و ثبت شرکت بوتان را فراهم کرد. بنابراین ثبت برند تجاری بوتان در سال ۱۳۳۲ به همت محمود خلیلی و فرزندش محسن خلیلی (که دارنده‌ی عنوان پدر صنعت ایران می‌باشد) با هدف توزیع گاز مایع پایه‌گذاری شد.

خلیلی در سال ۱۳۲۴ پس از اطلاع از این موضوع که که شرکت نفت ایران و انگلیس تصمیم دارد برای مصارف سیمان خودش در یکی از نقاط تحت حمایت خلیج فارس، با سرمایه ساکنان آن کارخانه سیمان تاسیس کند فورا نامه‌ای به قوام‌السلطنه، نخست‌وزیر وقت می‌نویسد و به نخست‌وزیر یادآوری می‌کند:

تاسیس کارخانه سیمان در خوزستان از هر جهت به نفع صاحبان سرمایه و کارگران ایرانی است و لازمه انصاف و عدالت نیز این است که اگر قرار است شرکت نفت لوازمی از انگلستان یا هندوستان تهیه کند و تهیه آن در داخل مقدور باشد، به موسسه‌های ایرانی مراجعه کند.

این اتفاق نیفتاد و خلیلی همچنان دنبال یک کار نو بود. انتشار خبر بسیار مهم ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۳۳۰ ایرانیان را غرق جشن و شادی کرد و خلیلی نیز به این فکر افتاد که گاز را به خانه‌ها بیاورد.

مهندس مهدی بازرگان در کتاب «شصت سال خدمت و مقاومت» درباره مهندس خلیلی می‌گوید:

یادم می‌آید خلیلی چقدر با مسئولان شرکت ملی نفت در زمان کنسرسیوم کلنجار رفت تا گردنشان بگذارد گازهایی را که هدر داده و می‌سوزانند، تصفیه کرده و بوتان و پروپان آن را در تانکرهای تحت فشار به ایشان بفروشند و گاز نفت در ایران توزیع شود.

خلیلی برای اینکه مصرف گاز آشپزخانه‌ها به صورت صنعت ملی درآید، به موازات ساختن انبار و تهیه وسایل و کامیون‌های توزیع گاز، اقدام به ایجاد کارخانه کپسول‌سازی و تولید اجاق فر و غیره کرد. اجاق و فرهایی که آشپزخانه‌های تهران و شهرستان‌ها را تسخیر کرد و عامل ایجاد ۶ شرکت تولید و توزیع گاز شد.

محمود و محسن خلیلی پس از بازگشت از سفر در هجدهم مرداد سال ۱۳۳۲ شرکت بوتان با مسئولیت محدود را در اداره ثبت شرکت ها به ثبت رساندند.

محمود خلیلی، اسفندیار یگانگی و محسن خلیلی موسسان این شرکت بودند. در در چهارم مهر سال ۱۳۳۲ خلیلی نامه‌ای به شرکت ملی نفت ایران نوشت و تقاضای دریافت اطلاعات از طرز تحویل گاز به شرکت بوتان و بهای هر تن گاز شد. اولین محموله گاز مایع به صورت آزمایشی در ششم مهر سال ۱۳۳۲ دریافت و در یازدهم مهر همان سال بنا به درخواست محمود خلیلی، تحویل محسن خلیلی شد.

در همان سال‌ها محلی برای شرکت در خیابان سعدی اجاره و نمایشگاهی در کنار آن دایر شد و کار رونق پیدا کرد. مدیران شرکت در بیست و سوم دی ماه سال ۱۳۳۲ نامه‌ای به آبتین، رییس اداره کل گمرک نوشته و خواستار کاهش تعرفه گمرکی لوازم گازسوز شدند. در سال دوم تاسیس شرکت بوتان، مردم به ویژه خانم‌ها با دیدن فرها و اجاق‌های گازسوز در خانه‌های دوستان و خویشان و آگاه شدن از مزیت‌های گاز برای خرید به برند تجاری بوتان مراجعه می‌کردند. خلیلی در بیست و ششم مرداد سال ۱۳۳۸ طی نامه‌ای به شرکت ملی نفت ایران ۴ خواسته از این شرکت را یادآور شده که انجام تبلیغات برای مصرف سوخت و آشنایی شهروندان یکی از آن‌ها بود.

چند سال بعد محسن خلیلی پیشنهاد ساخت وسایل گازسوز را به پدرش داد. محسن خلیلی باور داشت که ساخت وسایل گازسوز باید هرچه زودتر در کشور آغاز شود. نخستین محصول این شرکت آبگرمکن ایستاده ۴۰ گالنی با کنترل ترموستاتیک بود. برای ساخت این وسایل یک کارگاه کوچک در نظر گرفته شده بود و به مرور ساخت اجاق‌های رومیزی و پلوپزهای یک تا ۴ شعله شروع شد و چندی بعد با همکاری مهندس محسن غفاری و استفاده از تکنیک‌های تازه لعاب‌کاری، تولیدات افزایش یافت.

در سال ۱۳۴۳ شرکت صنعتی بوتان سهامی خاص تاسیس شد. برند تجاری بوتان به سرعت رشد و توسعه پیدا می‌کرد، پس باید راه‌های مناسب‌تری می‌یافتند تا به صنعتی که شتاب پیدا می‌کرد، کمک شود. شرکت بوتان در سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۳۵ چون جاده ارتباطی آبادان به تهران بسیار بد بود، ناچار از طریق سرهم کردن وسایل باقی‌مانده از جنگ جهانی و تانکر وارداتی از کشور آلمان موفق به ساخت نخستین تریلر به ظرفیت ۱۲تن شد. عباس چمران که در دانشکده فنی با محسن خلیلی دوست بود، در نصب تانکر بر روی واگن و ایجاد ایستگاه تخلیه و بارگیری در خرمشهر و تپه سفید توفیق حاصل کردد.

در سال ۱۳۴۳، شرکت صنعتی بوتان به صورت شرکت مستقل از شرکت بوتان تاسیس شد. این شرکت پس از استقلال در سال ۱۳۴۷ ظرفیت تولید سیلندر را به ۱۰۰ عدد در روز رساند. در سال ۱۳۵۴ تولید مخزن دو کیلویی معروف به پیک نیک با ظرفیت روزانه ۲۰۰ عدد از خط تولید سیلندر جدا شد و تولید هر دو محصول رشد پیدا کرد.

در دهه ۱۳۷۰ شرکت بوتان توانست بعد از سال‌ها تلاش و به پشتوانه تجربه سال‌ها کار صنعتی اقدام به تولید قطعات وارداتی آبگرمکن و همچنین صادرات قطعات آبگرمکن به کشورهای اروپایی مانند: آلمان، انگلستان و ایتالیا کند. همچنین در دهه ۱۳۷۰ برند بوتان بعد از دستاوردهای دیگر در طراحی، ساخت و تولید انبوه دیگر محصولات گرمایشی موفق به دریافت انواع گواهینامه‌های استاندارد بین‌المللی شد و اولین پکیج شوفاژ دیواری کشور را در سال ۱۳۷۲ تولید نمود.

امروزه برند تجاری بوتان همچنان در زمره برترین برندهای ایرانی در زمینه آبگرمکن دیواری گازی، شوفاژ دیواری گازی، کولر گازی و… شناخته می‌شود. با آغار دهه ۱۳۸۰ با توجه به حجم تولیدات و سفارشات، کارخانه مدرن ساوه مورد بهره‌برداری قرار گرفت. از سال ۱۳۸۰ شرکت صنعتی بوتان طی قرارداد همکاری با شرکت Riello ایتالیا قطعات پکیج خود را بطور کامل از این شرکت دریافت می‌کند. سال ۱۳۸۷ برای شرکت بوتان آغاز صادرات آبگرمکن به اروپا بود، در سال ۱۳۸۸ گروه صنعتی بوتان موفق به اخذ نشان‌های «صادرکننده‌ نمونه ملی» و «تندیس رعایت حقوق مصرف‌کنندگان» شد و همچنین به عنوان واحد نمونه کشوری در استاندار و کیفیت برتر انتخاب گردید.



نوشته‌های مرتبط با: برند تجاری بوتان و رواج استفاده از گاز مایع و وسایل گازسوز در ایران





تاکنون ۰ دیدگاه برای "برند تجاری بوتان و رواج استفاده از گاز مایع و وسایل گازسوز در ایران" ثبت شده است.